و من خدایی دارم ...

خدایا همانقــــــدر که خودت را نمیشناســـــم،

خود را نیز نشناختـــــــهام

نمیدانم چه میخواهـــــــم؛

چهچیــــــز برایم لازم و ضــروری استـــــ

و از چه راهی خواهمتوانستـــــ این را بدستـــ آورم.

امّــــا خوبـــــ میدانم که

مـــــرا و آنچـــــه برایم بهتـــــرین استــــ را خوبـــــ میشناســــی

و توانایـــــی، بر آنکــــــه آنهـــا را به من عطـــــاکنـــــي

و در وجـــــود من قراردهــــی.

و هر آنچـــــه را نیز در وجود من به ودیعــــــه نهادی،

مطمئنــــا برایم بهتــــــرین بوده.

پس تو خــــــود، راهنمــــــا و همــــــراه من باش

و یاریام رســــان

تا از آنچـــــه در اختیــــــارم نهادهای

نهایتــــ استفـــــاده را برده

و به رضایتـــــ تو نایل آیــــم

که جز رضایتــــ و خشنــــــودی تو،

خواستــــار آنم که خواستار چیـــــز دیگــــــری نباشــــم.