هر طرف رو كن و ترديد نكن سوي منی
باز در «چشم رسِ» ديدهي پُرسوی منی
تا ابد گرچه عزيزی ولی از ياد مبر
چشم من باشی در سايهي ابروی منی
در غم ام رفتهای و در خوشيام آمدهای
چه كنم؟ خوی تو اين است؛ پرستوی منی
چشم بادامی و شيرين و خوش و بانمكی
چيني و تازی و ايرانی و هندوی منی
گوش تا گوش به صحرا بخرام و نَهَراس
شيرها خاطرشان هست كه آهوی منی
شعر از مهدی فرجی
برچسب:
نویسنده: تايافا