سفر به کودکی (90.2.3)

به سفیدیمطلق

آنجایی کههمه ی آرزویم ماندن بود

به روزهاییکه اضطرابش هم رنگ وبو داشت

آری تمامشبازی های قشنگ کودکی بود

لذت خرید دوچرخهاز گریه های زیاد

آنتیرکمانی که پرنده ها را پر می داد

رویاییافتن گنجی بزرگ از دل باغچه

از سر بچگیدعوا وآشتی درمدرسه ومحله

نمی دانمآیا می توان آن رنگ هارا جای دیگر دید؟

می توان ازنوشتن دیکته ی بی غلط به خود بالید؟

می توانمثل کودکی از ته دل خندید؟

هنوز همتپش قلبم را

از ترسخوردن چوب آلبالو در زمستان می شنوم

ودرنستالووژی آن غرق می شوم

چه رنگ هایزیبایی پاشیده بود برکودکی مان

ای کاش مرامی بردی به دوران کودکی ام