پناه بی پناهان(فرودین 90)

بالاتر ازپیچ ابرهای آبستن،بربامباران

آریروحم را بساز،ازعبور بیشه ی سبز

ازکویر تشنه به عشق،ازکناربوته زاران

آریروحم را بساز،درگذرازسیاهی ها

ازدرختی که تنه اش را،نمی فروشد ارزان

آریروحم را بساز،رو به دریچه زیبائی

ازجنگل سوزانی که به معجزه شد گلستان

آریروحم را بساز،با نوای روح بخش جاودانه

نه ازوسوسه که تازیانه می زند بر تنعریان

آریروحم را بساز، در عبوراز اعماق دریاها

آنجا که ناخدایش می زند فریاد نجاتانسان

آریروحم رابساز ،در مسیرروشن دلداگی ها

عاقبت نزد خود ببر،ای پناه دل بیپناهان