خــرداد، حـالا مــاه شــدی..

این چند روز آخری که بر خرداد گذشت انگاری همه تاریخ و زمان را نگه داشته بودند و همه زل زده بودن به ایران!

حتی تویی که میگویی چه فرقی به حال من دارد و ازین لفظا.. ته قلبت لابلای لبخندها و فریادها، کمکم بیرون

ریختی بغضهای فروخوردهی همهی این سالها را.. اگرچه واقعا چندان هم شاد نبودی ، ولی یه حس سبکی

بی دلیل.. یک تصویر مات و رنگی جلوی چشمانت نقش بست تا تکه ای از آن تصاویر تاریک گذشته را پاک کند..

اما خب، وقتی همهی این فریادها را دو-بعدی میبینی، در یک صفحهی نمایش حداکثر با قطر سی و دو اینچ،

ماجرا کمی فرق دارد. حس میکنی داری یک ظرف چرب و روغنی را زیر آب سرد میشویی، بدون اینکه حتی

ذرهای مایع ظرفشویی استفاده کنی. آدمی ست دیگر و من هم نماینده ی تمامی آدمها.. ۹۲/۰۳/۲۹ cna