تا نظر دوستان چه باشد!

هماره گفتهاند با یک دست نمیتوان دو هندوانه برداشت؛ منظور این است که آدم نمیتواند چند کار را با هم انجام بدهد.

اگر کار هم از نوع رسانهای باشد سختی کار صدچندان خواهد شد.اگر فقط بخواهی وبلاگنویسی را ادامه بدهی بدون شک از پس کار برخواهی آمد اما اگر قرار باشد بهطور همزمان در چند رسانه قلم بزنی و فعالیت کنی بیشک کار برایت سخت و طاقت فرسا خواهد شد.

مصداق وبلاگنویسی من است که اینک تداخل پیدا کرده با همکاریام با تارنمای خبری تحلیلی هومیان نیوز. تارنمایی که مسئولش حشمتاله آزادبخت است؛ اهل کار است و مختصات حرفهایگری در کار رسانه را بهخوبی، بلد است.

ما نیز به عنوان یک عضو کوچک در بخش سرویس خبر هومیاننیوز، فعالیت میکنیم و بهتر میدانید که خبر، هر آن اتفاقی است که لحظه به لحظه حادث میشود و همواره باید عنصر خبری «بهموقعبودنش» را حفظ کند.

اگر قرار باشد خبرت نسوزد و برای مخاطب، داغ بماند، نیاز به پشتکار و صبر و ممارست در کار همراه تلاش میدانی خبرنگار است.

خبرنگار است که هر طوری شده خود را باید به نشستهای خبری برساند و در بطن تحولات روز باشد و وقتی این طوری شد دیگر فرصتی برای بهروزرسانی تارنگار (وبلاگ) باقی نمیماند.

همهی دوستان هومیاننیوز از بستر هفتهنامهی سیمره، رشد کردهاند و امروز توانستهاند به بلوغ نسبی در حرفهی خویش برسند و ببینند که هومیاننیوز تنها چند روز بعد از راهاندازی، بهخوبی جایگاه خویش را در میان اهالی رسانه و نظام بوروکراتیک استان، باز کرده است.

این امر میسر نمیشد مگر با چند ضرروت که مدیر هومیاننیوز به آن عمل نمود: تخصصگرایی به این معنی که دبیران سرویس این تارنما افرادی باشند که الفبای کار رسانه را بدانند و تجربهی حرفهای کافی دراین عرصه داشته باشند و دوم شیوه ی مدیریت حشمتاله آزادبخت است که به نوعی، استقلال نسبی زیرمجموعههای خبری و غیرخبری رسانهی خویش را قبول دارد.

به هر روی، خواستیم بگوییم شاید دیگر فرصتی نباشد که بتوانیم تارنگار گفتوگولر را به روز کنیم. شاید هم تعطیلش کردیم؛ البته، آنی، تصمیم نخواهیم گرفت و منتظر توصیههای کارشناسی دوستان و نظرات دلسوزانهی رفیقان هستیم؛ همهی نظرات را به دقت میخوانیم و تصمیمی مبتنی بر خرد جمعی خواهیم گرفت. تا نظر اهالی وبنگار چه باشد؟