قبل از این که بخواهی در مورد من و زندگیم
قضاوت کنی بهتر است کفش های مرا بپوشی
و در راهی که من قدم نهادم توووووووووو قدم برداری
از کوه ها و دشت هایی عبور کنی که من کردم
اشک هایی را بریزی که من ریختم و دردها و
خوشی هایی را که من تجربه کردم تووووووووووو
تجربه کنی و سالهایی را بگذرانی که من گذراندم
روی سنگ هایی بلغز که من لغزیدم و دوباره و دوباره
بلند شدم و در همان راه سخت قدم برداشتم
ان موقع می توانی در مورد من قضاوت کنی.
برچسب:
نویسنده: تايافا