مسافرت

رسول اکرم (ص) در وصایای خود به حضرت علی (ع) فرمودهاند: سزاوار نیست انسان عاقل به سفر برود مگر برای سه منظور:
۱- برای تجارت و تحصیل درآمد و اصلاح معاش
۲- برای نیل به کمالات معنوی و تعالی روح و ذخیره ی معاد
۳- برای تفریح و تفرّج و جلب لذایذ مباح. (وسائل، ج 3 ، ص177)

امام صادق (ع) فرمودند: در حکمت آل داود آمده است: انسان عاقل را سزد که جز با سه هدف مسافرت نرود:

۱- توشه اي براي فرداي قيامت برگيرد

۲- مخارج زندگي را تأمين و ترميم نمايد

۳- از راه حلال لذت ببرد

مسافرت با هر قصد و نیتی انجام پذیرد سبب میگردد انسان تجربیات بیشتری به دست آورده و دانشی مضاعف نسبت به محیط پیرامون خویش کسب نماید.

انسان در سفر و در طول مسیر و با دیدن آثار به جای مانده از پیشینیان، گذر زمان را حس کرده و با تمام وجود درک میکند دنیا سرایی است فانی که آدمی تنها مدت زمانی کوتاه در آن زندگی خواهد کرد و روزی همچون سایر اقوام و مردمان به دیار باقی میرود.

آری! سفر مجالی است برای تفریح و تفرج و با هم بودن. لحظاتی شیرین و به یادماندنی که لذتش تا سالهای سال کام آدمی را شیرین میسازد.

و در آخر هر کس برای سفر آمادگی دارد روز یک شنبه ۲۹ اردیبهشت بار و بنه بربندد تا چند صباحی در فضای زیبای شمال کشور چشم ها را نوازش دهیم و جسم را برای بندگی جانی دوباره بخشیم.