آنچه خود عمل نمیكنید به دیگران توصیه نكنید

آنچه خود عمل نمیكنید به دیگران توصیه نكنید!

امامعلی(علیه السلام) میفرماید: «ایها النّاس! استصبحوا من شعله مصباحٍ واعظ متّعظ وامتاحوا من صفوّ عین قد رُوّقت من الكدر»، (ای مردم! چراغ دل را از نور گفتارگوینده با عمل روشن کنید و ظرف های جان را از آب زلال چشمههایی كه از آلودگیهاپاك است پرنمائید.)(نهج البلاغه، خ 105)

ابتداخود عمل کنیم، سپس دیگران

إِنَّ اللَّهَوَمَلَائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواصَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا

آیه های قرآنخود درس زندگی است . در آیه فوق ، یکی از درس های مهم زندگی به ما انسان هایادآوری می شود که اگر خواستی بخش نامه ای صادر کنی، به کسی حرفی بزنی،دستوری بدهیو نصیحتی کنی اول خود عمل کن بعد بخشنامه صادر کن و نصیحت کن .

در این آیه بهتعبیری خدا می خواهد بخشنامه کند که مردم صلوات بفرستید، نمی گوید: بسمه تعالیصلوات بفرستید. می گوید: «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ یُصَلُّونَ : خدا وفرشته ها صلوات می فرستند. بعد می گوید: تو نمی خواهی صلوات بفرستی؟ پس «یَاأَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا»

با زبان بیزبانی به ما آموزش می دهند که اگر می خواهیم که حرف ما، دستور و بخشنامه ما اثرکند، باید خودمان به آنچه می گوییم عمل کنیم.