روزه ...

روزه های مستحب که از ما برنمیاد ... همین روزه های قضای سال گذشته رو باید تو همین 335 روز باقی مانده برویم ...و از اونجایی که ما خیلی زرنگیم اون روزای وسط سال که عمرا یادمون باشه یه چیزی به اسم روزه هم هست و چیزیست رفتنی یا همون گرفتی...پیش خودمون میگیم کوووووووووو تا ماه رمضون ...همین میشه که تمام اون روزای کوتاه زمستونی که کل کلش 5-6ساعت بیشتر نیس رو میگذرونیم و روزایی میرسه که جون به جونشون کنی شب نمیشه...و اون روزاس که تازه یادمون میاد روزه باید بریم...میگیم اشکال نداره دیگه فقط یکم از زمستون بلند تره ...بلاخره روزه نرفته رو باید رفت...

اغا ما شروع میکنیم به روزه رفتن ...

ظهر است و این شکم بیچاره مطابق 335روز گذشته ذاتی، قوتی، چیزی میخواهد ...

به صدای اهنگین معده دلبندمان گوش میدهیم که صدای درینگ دریگ گوشی دلبند هم در می آید.

پیامیست از طرف دوستی ...بر این حکایت که ...

بلند ترین روز سال را جشن میگیریم همچون بلندترین شب سال ... بلندترین روز سال بر شما مبارک.

ای بوووق تو این شانس.میخام که اصن مبارک نباشه ...اصن از کی تاحالا بلند ترین روز سال هم معروف شده که دیگه جشنم میخاد...اصن به چه حقی طرف این اسمس رو فرستاده...اخه بلند ترین روز سال که اگه بخایم جشن بگیریم که باید از صبح خراب بشیم خونه طرف و طرفو خونه خراب کنیم که...اصن ای چه وضشه ..

بعد از یکم داد و هوار درونی و تخلیه کردن انرژی جوانیمان...ساکت شدیم و قضیه را هرجور بود به خود قبولاندیم.

حالا خودمان ول کرده بودیم که دیگر نوبت این معده لا جونمان است که فهمیده چه کلایی سرش رفته...

با این پیام معده بنده بیش از پیش هار شد و خود،خود را گاز میگرفت.و من به این فکر که واقعا چه شانس گوهر باری دارم ... 335 روز سال را ول کرده ام و همین امروز را چسبیده ام.بلاخره این معده را هم با کلی گول و ملنگ ساکت کردیم ...و تا شب هر دو به درد هم سوختیم و ساختیم.هرچند قبول داشتیم که این روزها بلند است ولی دیگر نه اینکه بین این همه روز بلندترنش نصیب ما شود... نه... خودتان قضاوت کنید اخر این درست است ؟؟؟ :)

پ ن: یاد بگیرید اینجوری از تک تک لحظه های بلند ترین روز سال استفاده میکنند ها ... :)