مدیریت فرهنگی - اسلامی 4

در این ایام که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری قرار داریم و بیشتر توجهات معطوف به مسایل اقتصادی و سیاسی [= جناحی!] است، برای تلطیف فضا! و برای یادآوری این نکته مهم که توجه به بُعد فرهنگی نیز در انتخاب یک شخص، تیم و برنامه برای اداره قوه مجریه ایران اسلامی، بسیار مهم و بلکه شاید مهم تر از ابعاد دیگر است، در چند پُست، بخشی از بحث های استاد ملک زاده در زمینه مدیریت فرهنگی و مشخصاً مدیریت فرهنگی – اسلامی را ارائه می کنیم.

مديريتفرهنگی – اسلامی

مديريتفرهنگی – اسلامی، گونهای از مديريت فرهنگی است كه بر اساس آموزههای اسلامی، بارویکرد اسلامی و در حوزه فرهنگ اسلامی اِعمال میشود.

چنينمديريتی در معنای عامّ خود میتواند به دو معنا باشد:

1. سِمَت مديريت در يک پروژه فرهنگی – اسلامی، يابه بيان ديگر، اداره يک طرح و يا يک فعاليت در گستره و با صبغه فرهنگی – اسلامی؛

2. اداره و راهبری يک سازمان، تشكّل، نهاد، مركز،مجمع، انجمن و يا به تعبير جامعتر، اداره يک مجموعه فرهنگی – اسلامی؛ مجموعه ومركزی كه ممكن است خود به تنهايی طرحها، پروژهها، برنامهها و فعّاليتهای فرهنگیمتعدّدی را با رويكرد اسلامی و مبتنی بر انديشه اسلامی به انجام رساند.

امّاگذشته از معنای عامّی كه اين اصطلاح میتواند داشته باشد، در بحث حاضر مرادمان از«مديريت فرهنگی اسلامی»، به طور مشخّص، معنا و كاربرد معنايی دوم اين اصطلاح، يعنیمديريت در مجموعههای فرهنگی – اسلامی است.

مديريتفرهنگی اسلامی، مديريت و رهبری مجموعهای است كه برنامهها و فعاليتهای آن بهعنوان فعاليتهایی فرهنگی شناخته میشوند و این فعاليتها در جهت بسط، گسترش وتعميق فرهنگ و انديشه اسلامی و در راستای اهداف فرهنگی اسلام میباشند.

بنابراین، مديريت فرهنگی اسلامی، مديريتی است كه انسان را در فضای فرهنگ توحيدی به سویتعالی و کمال مطلق و یا به تعبیر دیگر به سوی «خدا» راهبری نمايد.

براين اساس و برای نمونه، آخرین پیامبر خدا، حضرت محمد (ص) علاوه بر آن كه يک مديربزرگ سياسی – اسلامی، اقتصادی – اسلامی، اجتماعی – اسلامی، نظامی – اسلامی و ...است، يک مدير بزرگ فرهنگی – اسلامی و بلكه بزرگترين و مهمترين مدير در اين عرصهاست و بايد گفت كه لااقل در شريعت خاتم، ايشان مؤسس و نخستين الگو برای همه مديريتهایپيش گفته و از جمله مديريت فرهنگی – اسلامی میباشد.

همچنينهمه انبياء، اوصياء، ائمّه و پیشوایان راستین دینی در طول تاریخ بشر كه از قضابیشترشان حتی امكان تشكيل و اداره حكومت و دخالت گسترده و ظاهری در امور سياسی واقتصادی و ... هم برايشان فراهم نشده است، دست كم، عهده دار رهبری و مديريت فرهنگی– مذهبی بودهاند و با راهبری خويش انسانها را به توحيد كامل فراخوانده و بافرهنگ توحيدی پيش بردهاند.

طبعاًسيره و روش آن بزرگواران و به ويژه سنّت نبوی و وَلَوی در اداره مجموعه فرهنگی –مذهبیِ بزرگی به نام امّت اسلامی برای ما اسوهای حسنه و الگويی ارزشمند است.