جهانبینی و آرمان های دولت یازدهم ( دکتر حسن روحانی ) در مدیریت و برنامه ریزی کشور (3)

اعتدال چیست ؟

اعتدال طیف بسیار وسیعی دارد، از باورها و اعتقادات آغاز میشود تا هنجارها، رفتارها و اعمال؛ از مسائل اقتصادی و سیاسی شروع میشود تا مسائل اجتماعی و فرهنگی.

از همه صاحبنظران، روشنفکران و اهل تحقیق میخواهم در این زمینه برای این گفتمان تلاش و آن را باور کنند،***

*** یادداشت علیرضا آیت اللهی :

اعتدال ، یعنی « غیر افراط » و

میانه روی یا اعتدالگرائی به معنی « غیر افراطی بودن » است .

در تاریخ 150 ساله اخیر جهان ، هرگاه حکومت یا دولتی رو به افراط نهاده مردم و کشورش را در معرض تهدیدهائی جدٌی قرار داده است ؛ گروهی تحت عنوان اعتدال طلب به منظور نجات کشور یا به اصطلاح مشهورتر « نجات ملٌی » ، حفظ آرامش و سلامت و سعادت مردم ، و اجتناب از پرخاش ، نزاع ، وخشونت ها و چه بسا نهابتا" جنگ داخلی و فروپاشی کشور ، و به ویژه رفع تهدید یا تهدیدات خارجی ، به اعتدال یا میانه روی ، و به اصطلاح « کنار آمدن مسالمت آمیز با مسائل ومشکلات موجود » ، بر آمده اند .

دولت های اعتدالگرا در چارچوب نظام موجود و ضمن پایبندی به حفظ حتی الامکان اصول مثلا" انقلابی و دادخواهانه ی آن ، ضمن اجتناب از اصرار و پافشاری های متعصبانه و در عین حال بسیار مخاطره آمیز قبلی ، به طرق مسالمت آمیزو بنا به روشهائی اجتماعگرایانه و مردم سالارانه چون تکیه بر آراء اکثریت مردم ، به خصوص با تکیه بر آراء طبقه ی متوسط جامعه چون کشاورزان مولد ، صنعتگران و کاسبکاران ( که غالبا" به نزدیکی بیش از پیش طبقه ی زحمتکش جامعه ، و از آنجا آشتی ، « اتحاد و انسجام ملی » منجر می گردد ) در راه آرامش و امنیت جامعه می کوشند ؛ و با اولویت دادن به صلح و آشتی ، به تغییر و تحولات بطئی و دردراز مدت بسنده می کنند .
ضمنا" باید اشاره کرد که برخی در دنیای غرب ، معتقدند که ، از لحاظ نظری، نظامی که خود را انقلابی ، و به ویژه در انقلاب مستمر معرفی می کند ، به هیچ وجه نمی تواند اعتدالگرا معرفی شود ؛ یا از سر کم اطلاعی اصولا" اسلام را مانعی در راه اعتدال می پندارند یا برحسب منافع شخصی ، گروهی ، و ملی خود چنین آوازه گری هائی مینمایند .
امٌا به نظرما در نظامی مبتنی بر اسلام و قاعده ی « لاضرر » ، تمرکز تصمیمات خطیر در مذهب شیعه ، مبتنی بر آراء اکثریت مردم ، شناخت موقعیت استراتژیکی زمان و مکان ، آگاهی حقیقی از تغییر و تحولات بسیارخطیر و فزاینده جهانی ، ، و به ویژه به نوعی « بیداری » ، می تواند به اراده حقیقی اعتدال از راس تا ذیل ملٌت بیانجامد .