قند عسل و روزی که گذشت

قند عسلم وقتی تو لبخند میزنی دنیا بروم میخنده گلکم دنیای من بدون تو هیچه .وقتی با اون دستای کوچولوت به سمتم میدوی و من و بغل میگیری انگاری تمام دنیا واسه منه و هیچی دیگه نمیخام

پسر نازم میخاستم وبلاگت و به ترتیب سن رشدت واست درست کنم (چون اون یکی وبلاگت خراب شد نمیدونم چرا) ولی از اونجا که مامانی سرش این چند وقته یه ذره شلوغه نشد واسه همین از الان خاطرات همین روزات و میزارم و سر وقت بعد اینکه از سفر برگردم قول میدم شده به روایت تصویر عکسای سالهای قبلتم بزارم قند عسلم

عسل من الان دو سال و دو ماه و ۱۲ روزته

دیروز یعنی جمعه دوستامون اومده بودن اینجاکه یه پسر شیطون بلا مثه خودت دارن کلی با محمد مهدی بازی کردی و البته یه ذره هم لج و لجبازی سر اسباب بازیه داشتین که خوب طبیعیه ولی فک کنم در کل بهت خوش گذشت و حسابی خسته شدی که تا الان که لنگ ظهره هنوز خوابی تازه باز امشبم اون یکی دوست آرش اینا میان امیدوارم امشب بت خوش بگذره نمکدونم خوب دیگه من برم کارامو بکنم تا خوابی.