روح ِ فراموش شده و دلی که دیده نمیشود

تا بچه آداب ِ غذاخوردن را بیاموزد تا مشقهایش را درست و بیغلط بنویسد

تا بفهمد دو با دو میشود چهار و ساعت ِ نه باید به رختخواب رفت

دلش را میشکنند روحش را آزرده میکنند چشمش را به گریه میاندازند

تا بفهمد قاشق را چگونه دست بگیرد وقتی که به غذا میل ندارد

بیغلط بنویسد شادی وقتی که دلش شکسته است

دو با دو را بگوید چهار وقتی که عدد ِ خودش تنهایی است

و بخوابد وقتی که خوابزده به تاریکی خیره است