جاهای خالی

یه حس نوستالژیک عمیق دارم، یاد امتحانام افتادم، : جاهای خالی را با عبارات مناسب پر کنید:

............................

اون موقعا شاگرد اول کلاس بودم و پر کردن این نقطه چینا برام کاری نداشت اما هر چی می گذره بیشتر به جاهایی برمیخورم که بعد از خالی شدن با هیچ عبارتی پر نمیشن! کاش خود معلم سرجلسه بود و بهش می گفتم سوالات ایراد داره، ولی مگه میشه سوال غلط بده، اونم این معلم!

همیشه از چرت و پرت نوشتن تو برگه امتحان متنفر بودم ، دوست داشتم یا جواب درست رو بنویسم یا سر معلم رو با ارجایفم گول نمالم، الانم دوست ندارم تو این جای خالی چرت و پرت بذارم. صبوری میکنم تا آخر جلسه که بگن برگه ها بالا، وقت امتحان تمومه، بعد میرم و به خودش میگم این جای خالی که تو امتحان داده بودی جوابش چی می شد؟ اصلا جواب داشت؟!