رازپنهان....

قلبمو این تشویش

زندگیم به همین تشویش وتلاطم دروغین دلبسته

بازهم نا امیدی

به دریا میروی نمی آیی

به اندازه همین کوچه بن بست تاریک

انگارنیستی رفته ای نه بامن ویادم باغریبه ی جزمن

به اندازه این کاسه ها که زیرنیم کاسه است

به همین لحظه وغریق تمام لحظاتم که اندیشیدنم شرط شده

به همین روزگارکه نمی فهممش

که هیچش نبودمو نیستم

که هوا برای نفس کشیدن جیره بندیست

که زمین قدرمن را نمیداند

مثه خیلی ها که ندانستند

بی دلیل....

پ.ن:

یه قانونی هست که میگه :تاقبل اینکه پروازکنی هرچه قدرخواستیبترس،فکرکن،شک کن ،

دودل شو،پشیمون شو،اماوقتی که پریدی اگه وسط راه پشیمون شدیبازی روباختی

تولدنوشت:

نگین جونم خاهله عشیش تولدت ویژه مبارک..وبتم که عوض کردی:(

خیلی دوستت دارم