روی خاک

هرگز آرزو نکرده ام/یک ستاره در سزاب آسمان شوم/

یا چو روح برگزیدگان/همنشین خامش فرشتگان شوم/

هرگز از زمین جدا نبوده ام/با ستاره آشنا نبوده ام/

روی خاک ایستاده ام/با تنم که مثل ساقه ی گیاه/باد آفتاب و آب را میمکد که زندگی کند/بارور ز میل/بارو ز درد/

روی خاک ایستاده ام/تا ستاره ها ستایشم کنند/تا نسیم ها نوازشم کنند/

از دریچه ام نگاه میکنم/جز طنین یک ترانه نیستم/جاودانه نیستم/

جز طنین یک ترانه جستوجو نمیکنم/در فغان لذتی که پاکتر از سکوت ساده ی غمیست/

آشیانه جستوجو نمیکنم/در تنی که شبنمیست/روی زنبق تنم/بر جدار کلبه ام که زندگیست/باخط سیاه عشق یادگارها کشیده اند/مردمان رهگذر.../