رویای من

اون وقتا فکر می کرد چی میشد یه تلفنی اختراع میشد که همیشه همراه آدم بود بعد هر وقت دلت می خواست می تونستی به طرف زنگ بزنی و بدونی کجاست و چیکار می کنه و دلت هیچ وقت تنگ نشه...بعد فکر می کردم خوب این فقط یه رویاست...نمیشه آخه اون وقت تلفنه سیمش به کجا باید وصل بشه...

فکر می کردم این تلفن های بی سیم تا یه مسافتی رو پوشش میدن چی میشد یه گوشی هایی هم بودن که بتونن تا هر مسافتی که بخوای باهاش راه بری و همون جور حرف بزنی...

پ.ن:اگه ۲۰ سال پیش موبایل بود ۹۵ درصد مشکلات من حل میشد...

پ.ن دیگر:فردا می خوام یه غلطی بکنم(میگم غلط یعنی واقعا کار غلطیه ها) شما دعا کنید این غلط ما درست از آب دربیاد من حالم خوب بشه...

پ.ن دیگر تر:امروز اصلا حالم خوب نیست فردا به همه تون رمز میدم

پ.ن دیگر تر تر:غزال توی کامنت خصوصیت هیچ آدرسی نبود که بخوام جواب سوالت رو بدم ولی اگه اینجا رو می خونی جواب سوالت نه هست...

پ.ن آخر:هر کی یه جواب کاربردی به این سوال بده ده تا نیشخند جایزه می گیره از اینا