معیاری برای شانس

۱.تلویزیونی که کلا روی شبکه پویا تنظیم شده داره کارتون تام و جری رو

پخش میکنه و مامانی و بابایی هم از سر ناچاری مشغول تماشای این کارتون

برای ... هزارمین بار می باشند که یهو مانیا برمیگرده و میگه :

" این که برنامه شما نیست ، همونجور که ما نباید برنامه های شمارو تماشا

کنیم ، شما هم نباید برنامه های مارو نگاه کنید."

خدائیش خیلی ضدحال بود.

نه که خیلی حق انتخاب داشتن . حالا دیگه حق نگاه کردن به همون برنامه

غیرانتخابیشون رو هم ندارن.

تازه بماند که چندوقت پیش هم گیر داده بود که :

" چرا ما باید زودتر از شما بخوابیم؟"

انگار نه انگار که قراره گفتمان اعتدال در خونه ما هم برقرار باشه.

۲.این اندازه که در صحبت های روزمره ما ، پای خدا به میون کشیده میشه ،

توی هیچ حوزه و مدرسه دینی به میون کشیده نمیشه.

از قسم " تو رو به خدا من نگفتم" بگیرین تا پاسخ به این سئوال که " به نظر

شما اون آقاهه که به خانوم و بچه هاش کمک کرد کی بود ؟" و پاسخ بجز "خدا"

کس دیگه ای نیست و نقاشی های یه آقا ، با صورتی که نور از صورتش تشعشع

میکنه و اون هم خود خ. د .ا می باشند.

خدا خودش به راه راست هدایتمون کنه.

۳. تقریبا به اندازه همه آدمها ، معیار برای خوش شانس بودن وجود داره که یکی

از جدیدتریناشو مانیا خانوم اعلام میکنه :

" چقدر خوب میشه که آدم شانس بیاره و دو تا مامان داشته باشه ."

عشق زیادی به مامانی به این جاها میکشه دیگه.

۴.مامانی روتختی ها رو شسته.

مانیا برگشته میگه :

"از وقتی پوست اینارو کندی ، دلم نمیخواد روی تختم بخوابم."

کجاست انجمن حمایت از تخت های بی پوست؟

۵.و هر چند گفتنش سخته اما از خدا که پنهون نیست ، از شما چه پنهون که :

این روزا تعداد درگیریهای ما ، از تعداد درگیریهای بین برادران مبارز در اقصی نقاط عالم

بیشتره و اخطارهای بابایی و مامانی به ما ، از اخطارهای سازمان ملل به طرفین درگیری

در سراسر عالم خاکی تندتر و اثر اون از اثر ی.ا.ر.ا.ن.ه در تامین معیشت خانوار کمتر.

قاعدتا انرژی کمتری میمونه واسه سر زدن به دوستان و احوالپرسی های معمول و حتی

به روز کردن منظم این خونه.

امید است که به زودی زود ، به راهی که اندکی راست تر باشد هدایت گردیم.