"ساغ اول وطن ام"(1)

ساغ اول وطن که ساغ لقنگ نن یازم

پرچمنگه قرمز و سبز و آق لقنگ نن یازم

آچ "اته یه " وطن ائپم " اته ینگه"

ترپاقنگه گئزه چکئم که سبز لقنگ نن یازم

وطن من ام گلستانم "گل لرنگه قوجاقله"

سر و صنوبر دن و یا قزلر گلنگ نن یازم

آسماننگ آبی ده یو کفتر لرنگ اوینین ده

سلام ائدم یاغشه یو توله لرنگ نن یازم

وطن بوگین بانه توتم عاشق اولئم های یاغم

شاید دیشم دامننگه که یاشلرنگ نن یازم

بیر باش وورم کارونه که سولره قانله اولده

کرخه یه دئم "سن وطننگ " غریب لقنگ نن یازم

پینه وورم کئنی ینگه الرنگه من ائپم

دینم انم سئزلرنگه دوداقلرنگ نن یازم

وطن شاید شهرم ده یا چاغالقنگ کوچه سه

ایستیئم بوگین ترپاق کمن کوچه لرننگ نن یازم

وطن شوده ائرته یه چن "یئنگ "قوشنه ننگ غصه سه

ایستیئم که غصه یم گنم قوشنه لرننگ نن یازم

یازم بوگین وطن او ده بیر ریشه ده تور پاق ده

یازم بوگین وطن شوده او چشمه که ایراق ده

یا که گنم "انم وطن" وطن "انم " "انم "ده

چشمه سننگ گل وطنم زلال لقنگ نن یازم

(ترجمه فارسی)

سلامت بمان وطن من "۱"

سلامت بمان وطن من که از سلامتی تو بنویسم

از پرچمت قرمز و سبز و که از سپیدیت بنویسم

دامنت را بگشای که ببوسم دامنت را

خاکت را سرمه چشمانم سازم و از سرسبزیت بنویسم

وطنم که تو گلستان منی گلهایت را در آغوشت بگیر

از سرو و صنوبر و از شقایقهایت بنویسم

آسمانت آبیست و کبوترانت رقصانند وطن من

که سلامی میکنم به بارانت و از تگرگهایت مینویسم

وطن امروز بهانه ترا دارم و عاشقت میشوم و میبارم

و شاید به دامنت بیفتم و از اشکهایت بنویسم

یک سری به کارون خواهم زد"کارونی که آبهای خونین دارد"

و به کرخه خواهم گفت شاید وطن تو هستی؟ و از غریبی ات خواهم نوشت

پیرهنت را وصله خواهم زد و به دستهایت بوسه میزنم

مادرم فدای سخنهایت از لبهایت مینویسم

وطن شاید شهرم است یا کوچه های بچه گی هایم

که میخواهم بمانند خاکی از کوچه هایت بنویسم

وطن همینست که تا به صبح غصه همسا یه را بخوری

میخواهم که غصه خوار باشم و از همسایه هایت بنویسم

مینویسم که وطن ریشه ای در خاک است

مینویسم که وطن همینست که چشمه ای در دور دست است

یا اینکه بازهم مادرم وطن من... و وطنم مادر من مادر منست

تو چشمه ای وطن گل من که از زلالیت مینویسم

ادامه دارد ......