روزی که همه ی جاده ها به شمال ختم میشود!

در راستای نزدیک شدن به روز ملی شمال (ارتحال هالیدی) طبق سنت پسندیده یسالهای گذشته، طی یک تماس تلفنی از جانب دوستان ِ یارو غارمان، از اینبنده ی حقیر رسماً دعوت به عمل آمد که با قدوم خودم زینت بخش سفر چند روزه ی شانباشم. که البته پس از شنیدن شرایط سفر کذایی در جهت حفظ جان و ناموس خودمان بر آنشدیم عطایش را به لقایش بخشیده و به یکی از همان مسافرت های معــــــــــــــروفخانوادگی تن در دهیم که حفظ جان ِ عزیز، از اوجب واجبات است. و اگر شما هم ازماجرای سفرشان آگاهی داشتید حق را به من داده و رفتن را بر من حرام میدانستید!زیرا قرار بر آن است، دوستان، که تعدادشان از 20 و اندی نفر هم گذشته ، بهارتفاعات الموت رفته و از آنجا با پای پیاده از میان کوهستان خودشان را به سرزمینهای شمالی برسانند، و در صورتی که روزی 6 ساعت پیاده روی کنند 2 روزه به مقصدخواهند رسید (اینجانست که به این نتیجه میرسیم قیمت بنزین با سلامت عقل انسانها رابطه یمعکوس دارد!) و اگر خطرات گرگ و سقوط و مارگزیدگی و... را هم در نظر نگیریم، باتوجه به این مهم که در ایران سکنی داریم گزینه ی تجاوز گروهی نیز میتواند یکی ازآپشن های احتمالی باشد :|

حالا کدام مغز خر لگد خورده ای پیشنهاد مسافرت اینچنینی را داده استخدا داند و بس، ولی بنده تحت هیچ عنوانی ماشین گرم و نرم و امن ِ پدر عزیزم را باپیاده روی در کوهستان و خوابیدن توی چادر، آن هم در کنار خرس و شغال و هزار کوفت وزهر مار دیگر عوض نخواهم کرد!