صورت سوالو ندیدن..حرفی ست والا

این مسلم است که وقتی دبیران گرامی بویژه خانم...که این همه ریاضی را در یک روز تدریس

می کنند..دانش آموز هم به اشتباه و بعد هم به غلط کردن بیفتد..

خلاصه دبیر سر نیمکت ما آمد تا ببیند دو دانش آموز نمونه ی نسبت ته ته کلاس نشینش

تمارین عبارات گویا را تا کجا حل یا به عبارت دیگر

تا کجا از بغل دستی و پشت دستی و جلو و...کپی کرده اند..

نگویید چشمتان روز بد نبیند که اتفاقا دید...من که با کلی اعتماد به نفس وغرور که من

همه ی تمرین هارا نوشتم و همان یکی آخری مانده که آن هم

احتمالا مشکلی دارد که توسط بنده حل نشده..دفتر پشت سری محترم را گرفتم سمتشان

(لطفا از گرد شدن بیش از حد تعادل چشم هایتان جلو گیری کنید..اینجانب

آدمی است که حاضرمستاز روی تفریح تمرین کسی را حل کند...

ولی سر کلاس به شکاف های تازه پدیدار شده ی حاصل از پس لرزه ی زلزله ی سال پیش بر سقف

نگاه کند..)

وگفتم :این یکی هم که اشکال داره..حل نمی شه اصلا...

(گلاب به رویتان چَسبیدم...)

گفتند که:شاهکار خلقت است که آدم صورت سوال را اشتباه بنویسد:به جای ۹..۱۹!.بهجای۱۷...۷....

البته آنقدر ها هم بد نبود..فقط سه چهار بار از روی متن سوال خوانده بودمو اشتباهی بدین صورت..بدیهی است..