بزرگان تصوف و عرفان در نگاه علامه محمدباقر مجلسی

علامه محمد باقر مجلسی نوشته اند:(...پس اگراعتقاد به روز جزا داری امروز حجت خود را درست کن که چون فردا حق تعالی از تو حجت طلبد جواب شافی و عذر پسندیده داشته باشی و نمی دانم بعداز ورود احادیث صحیحه از اهل بیت رسالت -علیهم السلام- و شهادت این بزرگواران از علمای شیعه رضوان الله علیهم بر بطلان این طائفه-صوفیه-و طریقت ایشان-تصوف-در متابعت ایشان نزد حق تعالی چه عذر خواهی داشت آیا خواهی گفت متابعت حسن بصری کردم که چند حدیث در لعن او وارد شده است یا متابعت سفیان ثوری کردم که با امام جعفر صادق-علیه السلام-دشمنی می کرده و پیوسته معارض آن حضرت می شده است و بعضی از احوال او را در این کتاب بیان کردیم یا متابعت غزالی را عذر خود خواهی گفت که به یقین ناصبی بوده و می گوید در کتاب های خود به همان معنی که علی امام است من هم امامم و می گوید هرکس یزید را لعنت می کند گناهکار است و کتاب ها در لعن و رد شیعه نوشته مانند کتاب المنقذ من الضلال و غیر آن یا متابعت برادر ملعونش احمد غزالی را حجت خواهی کرد که می گوید شیطان از اکابر اولیاءالله است یا ملای روم را شفیع خواهی کرد که می گوید ابن ملجم را حضرت امیرالمومنین-علیه السلام-شفاعت می کند و به بهشت خواهد رفت و حضرت امیر به او گفت که تو گناهی نداری چنین مقدر شده بود و تو در آن عمل مجبور بودی و می گوید:

چون که بی رنگی اسیر رنگ شد موسئی با موسئی در جنگ شد

و در هیج صفحه ای از صفحه های مثنوی نیست که اشعار به جبر یا وحدت وجود یا سقوط عبادات یا غیر آنها از اعتقادات فاسده نکرده باشد و چنانچه مشهور است و پیروانش قبول دارند ساز و دف و نی شنیدن را عبادات می دانسته است یا پناه به محیی الدین خواهی برد که هرزه هایش را در اول و آخر این کتاب شنیدی و می گوید جمعی از اولیاءالله هستند که رافضیان را به صورت خوک می بینند و می گوید به معراج که رفتم مرتبه ی علی-علیه السلام-را از مرتبه ی ابوبکر و عثمان پست تر دیدم و ابوبکر را در عرش دیدم چون برگشتم به علی گفتم چون بود که در دنیا دعوی می کردی که من از آنها بهترم الحال دیدم مرتبه ی تو را که از همه پست تری و او و غیر او از این تزریقات بسیار دارند که متوجه آنها شدن موجب طول سخن می شود...اگر به دیده ی انصاف نظر کنی و به فکر صحیح تأمل نمایی به این قلیلی که برای تو ذکر کرده ام بر تو ظاهر می شود و این گروه پیوسته مخالف ائمه ی تو صلوات الله علیهم بوده اند و علمای کبار و راویان اخبار شیعه که در اعصار ایشان یا قریب به اعصار ایشان بوده اند و بر احوال ایشان زیاده از من و تو اطلاع داشته اند دانش و علم و فهم ایشان زیاده از اهل این عصر بوده است از ایشان بیزاری اظهار نموده حکم به کفر و الحاد ایشان کرده اند اگر دانسته طریق اهل بیت را ترک می نمائی و راه ضلالت این گروه را اختیار می کنی گناه تو را بر دیگری نخواهند نوشت هدانا الله و ایاکم الی صراط المستقیم)).

عین الحیات،ص577تا583