عادت کردن به تفکر

عادت کردن به تفکر بزرگترین نیاز جامعه ماست.برایاینکه وقتی هر کار دیگراجتماعی

یا فرهنگی یا اقتصادی یا حتی سیاسی یا مذهبی واعتقادی واخلاقی-هر چه

باشد-ارزش دارد و امکان دارد و وقتی ممکن است به نتیجه عملی برسد.که اصلا یک

ملتی عادت به تفکر کرده باشد و اندیشیدن را بیاموزد وبداند.متأسفانه مدت زیادی

است که قدرت اندیشیدن از جامعه ما گرفته شده.ایمان دارداما اندیشه ندارد وایمان

بدون اندیشیدن به صورت یک تعصب کور است و اگر واقعیت آنایمان یک حقیقت

مسلم هم باشد.وقتی وارد ذهن کسی می شود که ذهنش منجمد است آن حقیقت

هم منجمدخواهد شد و خواهد مرد.این است که جامعه ما به خصوص جامعه مذهبی

ما خیلی زیاداحتیاج به اندیشیدن و نفس اندیشیدن دارد و عادت کردن به این که

بپرسد چرا؟و هر چهمی شنود بتوانداعتراض.سؤال.نقد.ارزیابی و خوب و بد کند و

بتواند به گوینده این سخنخطاب کندکه((دلیلش را بیاور و سند را نشان بده و منطق

سخن و عقیده ات را برای منروشن کن)).اگر به این مرحله رسید.به مرحله ای

کلاس بتواند بگویدچرا؟جامعه بتواندبگوید چرا؟مرحله ای بسیار بزرگ و عامل و ضامن

نجات جامعه است.به قول ولتر ((وقتیملتی به تفکر آغاز کرد هیچ قدرتی پیروزی

او را نمی تواند سد کند))