شریعتی و باز فهمی دین

معرفی کتاب شریعتی و باز فهمی دین

نویسنده:محمد یاسین دژاکام

نویسنده در این نوشتار دین را همچون دیگر پدیدههای اجتماعی ناگزیر از آفتزدگی

میداند و اسلام نیز با تغییر از اسلام نبوی و تشیع علوی به اسلام اموی وتشیع

صفوی حکایت از صدق این گفتار دارد.

نویسنده معتقد است که روشنفکران بسیاری برای زدودن آفات وارده بر اسلام پابه

عرصه گذاشتند و شریعتی از جمله این افراد بود. اما وی احیاگری شریعتی را با

معاصرینش، همچون مطهری، متفاوت میداند و بر این تفاوت پنج ویژگی قائل است:

1- احیاگری درونی و بیرونی؛ احیاگری درونی آرایش دین است و احیاگری بیرونیبه

پیرایش دین یا توانمند کردن دین نظر دارد. نویسنده شریعتی را احیاگر بیرونی میداند

و مطهری را احیاگر درونی.

2- احیاگری شریعتی بر پایه توانمندی دینی استوار بود و احیاگری مطهری برپایه

خلوص و ناب بودن دین استوار بود.

3- شریعتی در احیاگری خود برخلاف مطهری و دیگران که به ترمیم، لکهگیری، و

وصلهاندازی مشغول بودند، به فکر بازسازی کل اندیشه دینی بود.

4- شریعتی تنها روشنفکر محی است که مدلی با عنوان «طرح هندسی» دارد تا به

کمک آن از تکهتکه شدن اسلام و تشیع ممانعت به عمل آورد.

5- برخلاف مطهری که تنها به دنبال احیای اندیشههای دینی بود، شریعتی درپی

احیای مسلمانان بود و در واقع وی هم به وجود دین و هم به ماهیت دین توجه داشت.