شانه ات بس است...

سرم که به شانه ات برسد تمام است

همه ی دردها همه ی اشکهافراموش میشود.

من آرامشم را مدیون چشمان تو هستم

آسمان برایم سقف نمی شود؟ نشود

زمین زیر پایم استوار نیست ؟ نباشد

اینها به چه کاری می آیند؟

سری که روی شانه ات باشدهیچ چیز نمی خواهد

نه از زمین نه از زمان

شانه ات بس است.

لاله