با تو توی این هوا که هوای تو کرده دلم..

تمام راهها را بسوی جاده ی تنهایی می پویم

و در اضطراب گلبوته های جدایی ,

چشمانم را بسوی صداقت پروانه های شهر عشق , آذین می بندم .

به تو فکر می کنم که چگونه در گلزار وجودم , آشیان کردی

و بر تاروپود تنم حروف عشق را ترنم نمودی .

پس باورم کن که به وسعت دریا و به اندازه ی زیبایی چشمانت
هنوز در من شمعی روشن است .

و من…

در انتهای غروب , نگاهم را بسوی مشرق چشمانت دوخته ام

تا مگر بازتاب صداقتمان در دستان

تو تجلی کند ..!!!

سلام گلای خوش عطروبوی من..دلم هواتونو کرده..این روزا تنهایی خیلی ارومم میکنه..یکم سنگدل شدم..دل پر غصه ام فقط با حرف زدن با خدا و خودش آروم میشه..دعةةام کنیدو به یادم باشید و فراموشم نکنین..

همیشه همه جا بامنو در یاد منید..