طنزیاواقعیت

در این مدت قبل از انتخابات و مخصوصا به دلیل منع تبلیغات، هر نامزد به هرنوع که می تونه با مردم به هم اندیشی می نشینه و خودش را به نوعی تبلیغ می کنه..

البته هم اندیشی نامیده و تک اندیشه ی خود را به آنان دیکته می کنند.لازم به ذکر است که با تمام این حرف ها شعارگویی در شهرانگوت جای شعر گویی را گرفته و شعارهای بسیار دور از اندیشه را به خورد این افراد خاص و فهیم میدن.ولی اگر ذره ای متفکرانه نگاه کنید چند موضوع برایتان آشکار می شه :

آقای نامزد تو این چند سال کجا بودی ؟

پیامک های شما چرا مقطعی و در زمان انتخابات خودشون رو نشون میده.

این همه هزینه می کنید،برای خدمت به مردم(بیشتر شبیه به سرمایه گذاریه)

این جلسات به نظر شما دور زدن قانون نیست(حتما نیست چون هم اندیشیه)

چرا حرف هایی می زنید که به قد و قواره ی شما نمیاد(منظورم هیکل و گردن کلفتی نیست)

اکثرا" هم اظهار میکنن که با خواهش مردم آمدن به صحنه والامایل به شرکت نبودند

و اما یک توصیه ی مهم برای نامزدها!!!

جلسات رو با بی سوادها بذارید

(چون اونا کمتراز خواص چهره ی واقعی شما رو می بینند)

البته روی حرف بنده با همه ی نامزدها نیست

(اونایی که حس می کنن با اونا هستم،خودشون می دونن که با اونا هستم)