دسته اول آنانی که وقتی هستند هستند ، وقتی که نیستند هم نیستند ، عمده آدم ها . حضورشان مبتنی به فیزیک است . تنها با لمس ابعاد جسمانی آن هاست که قابل فهم می شوند . بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند .
دسته دوم آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هم نیستند مردگانی متحرک در جهان . خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی وا گذاشته اند . بی شخصیت اند و بی اعتبار . هرگز به چشم نمی آیند . مرده وزنده شان یکی است .
دسته سوم آنانی که وقتی هستند هستند ، وقتی که نیستند هم هستند آدم های معتبر و با شخصیت . کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند . کسانی که همواره به خاطر ما می مانند . دوستشان داریم و برایشان احترام قائلیم .
دسته چهارم آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هم هستند شگفت انگیز ترین آدم ها . در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمی توانیم حضورشان را در یابیم ، اما وقتی که از پیش ما می روند نرم نرم آهسته آهسته درک می کنیم . باز می شناسیم . می فهمیم که آنها چه بودند . چه می گفتند و چه می خواستند . ما همیشه عاشق این آدم ها هستیم . هزار حرف داریم برایشان . اما وقتی در برابرشان قرار می گیریم قفل بر زبانمان می زنند . اختیار از ما سلب می شود . سکوت می کنیم و غرقه در حضور آنان مست می شویم و درست در زمانی که می روند یادمان می آیند که چه حرف ها داشتیم و نگفتیم . شاید تعداد این ها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد .
هرکس از دوستان که این مطلبو خوند بگه که من جزء کدوم دسته هستم. ممنون
م.ر-آرمیدخت
برچسب:
نویسنده: تايافا