خرید بک لینک
به خیالمون تو یه دانشگاهی درس می خونیم که با وجود داشتن حداقل امکانات زیستی، استادانی با حداکثر علم داریم.

اما به این نتیجه رسیدم اینها استادانی هستند که فقط خیرشان به دیگرون میرسه

یکی که برای خود شهرتی نسبتا زیاد داره، مشاوره بسیاری از شرکت های معروف مواد غذایی و لبنیه، یکی که سالها در اروپا زندگی کرده و تحصیلات عالیه رو در اِمریکا گذرونده . . .

هیییییییییچ فرقی با استادای دیگه نداره. کلاسش پر بود از خاطرات زندگی شخصیش و بچه های گوگول مگوریش و آرزوی پسرش که گوشی اپل میخاد و دخترش که فلان قدر پول کلاس ریاضیشو میده... بماند!!!

نمره دادنشون هم وجبی بود . دلم برای دستش میسوزه حتما خیلی وجب کرده این برگه های پر از سوالو جوابو!!!


دیگه نمره برام داره از ملاک بودن میافته. تاسفم از اینه کسی که مدتها با فرهنگ علمی بالاتر از ایران در تماس بوده و با شیوه های خیلی بهتر از اینجا درس خونده چرا باید وجبی نمره بده...

دچران بحران روحی شدمD: ما کی میخایم درست شیم؟

برچسب: نویسنده: تايافا تاريخ: يکشنبه 9 تير 1392 ساعت: 19:25

صفحه بندی