رجعت از دیدگاه ثقلین

چکیده

قَالَ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فِی کِتَابِه: «أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْیاهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَی النَّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَشْکُرُونَ(1)».رَجعت به معنای بازگشت و زنده شدن اموات هنگام ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فَرَجه الشَّریف ) میباشد. هر چند شیعیان رجعت را قبول دارند و آن را جزء ضروریات مذهب خود میدانند لکن در بسیاری از مواقع نیز مورد غفلت واقع گردیده است، برای همین ضرورت دیدم در اینجا به طور موجز و روان بحثی در مورد رجعت از احادیث و آیات انتخاب نمایم تا هم مفید برای عوام مردم باشد و هم جوابی باشد برای شبهههایی که افراد لجوج و خائن آنها را در جامعه القاء مینمایند. آنچه را ما در اینجا دنبال مینمائیم این است که میخواهیم افرادی که ناخود آگاه و گاهی از روی لجاجت با مسئله رجعت مبارزه مینمایند، تنبه و هشداری ایجاد کرده باشیم، تا از خواب غفلت بیدار شده و إنشاءَ الله به صراط مستقیم هدایت گردند.
کلید واژه : رجعت، قیامت، قیامت صغری، زنده شدن مردگان، حضرت مهدی