بی بهانه دوستت دارم...

چه کنم دلم از سنگ که نیست

چه دل است این دل من ؟

که ز یک لرزش اشک بر رخ رهگذری

دل من می شکند..

چه کنم دلم از سنگ که نیست

گریه در خلوت دل ننگ که نیست

چه دل است این دل من؟

که زتردی چو یکی ساقه ی تاک

به شتابی که تگرگ بشکند ساقه واز

هم بدرد پیکر برگ

یا به آسانی یک شاخه ی گل می شکند

چه دل است این دل من ؟

هرکجا اشک یتیمی رنجور

می چکد بر سر مژگان سیاه

هر کجا چشم زنی غمزده با یاد پسر مانده به راه

دل من می شکند..

چه دل است این دل من ؟