شب نیمه شعبان

بلاخره شب نیمه شعبان هم رسید. و طبق معمول هر سال رو سیاه تر از سال قبل, خودمونیم آقامون خیلی غریبه!

بعضی وقتها با خودم می گم ای کاش مراسمات مذهبی مثل نیمه شعبان و محرم و احیا برگزار نمی کردیم!!! چرا که متاسفانه در بسیاری از موارد با مراسماتمو هم دل فرزند زهرا رو می رنجونیم :(

من نمی خوام اهمیت این مراسم رو زیر سوال ببرم, ولی از طرفی هم ما برای انجام یک کار مستحب مرتکب چندین کار حرام می شویم.

مثلا بدون حجاب مناسب شرکت کردن برخی از خانمها, چشم چرانی برخی از آقایون و غیبت هم که نقل و شیرینی مجالس ما شده و ...

خلاصه اینکه بی تعارف بگم,ماییم که فرزند زهرا رو بیابان نشین کردیم :(

و در آخر یک بیت شعر و عرضم تمام

(( مهدی جان هم چاه سر راه تو, دائم بکنیم

هم جمعه ز انتظار تو دم بزنیم

این نامه چندم است که تو می خوانی

داریم رکورد کوفه را می شکنیم.))