ســـــر خــــوش آن دل که از آن آگاه است
شــــايد ايـــــن جمـــــعه بيــــــايد شـــايد
پــــــرده از چــــــهــره گــــــشايد شــــــايد
دســـــت افـــــشان پاي کوبـــان مي روم
بر در ســــلــــطان خـــــــوبان مــــــي روم
مــــــي روم بار دگــــــر مســـــــتم کـــــند
بـــــــي ســــرو بـــــي پا و بي دستم کند
مـــي روم کز خـــــويشتن بيــــــرون شوم
در پـــــي لـــــيلا رخـــــي مجــــنون شوم
هـــــر کـــه نشـــــناسد امام خـــــويش را
بـــــر کــــه بســـــــپارد زمــــــام خويش را