فواره

چیزی نه می دانم ،نه می خواهم بدانم

دلسنگ یا دلتنگ! چون کوهی زمین گیر

از آسمان دلخوش به یک رنگین کمانم

کوتاهی عمر گل از بالا نشینی است

اکنون که می بینند خوارم، در امانم

دلبسته افلاکم، و پابسته خاک

فواره ای بین زمین و آسمانم

آن روز اگر خود بال خود را می شکستم

اکنون نمی گفتم بمانم یا نمانم؟

قفل قفس باز و قناری ها هراسان

دل کندن آسان نیست! ایا می توانم؟