بغض هایت را بالا بیاور...

خودت را پشت و رو کن...

باید بسازی...با تظاهر ها...با تهمت ها

باور کن سیلی ها را...

کنایه ها را...

ازدواج های زورکی را...

بانو...

باور کن تنهاییت را...

بانویِ بعیدِ هیچ کس...

بانویِ بی آقا....

عاقبت یک روز تمام میشود تمام ِاین باورکردن های اجباری...

بانویِ بعید...بالاخره روزی آرام میشوی...