امام صادق(علیه السلام):

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَتَجَلَّى لِزُوَّارِ قَبْرِالْحُسَيْنِ ع قَبْلَ أَهْلِ عَرَفَاتٍ وَ يَقْضِي حَوَائِجَهُمْ وَ يَغْفِرُذُنُوبَهُمْ وَ يُشَفِّعُهُمْ فِي مَسَائِلِهِمْ ثُمَّ يَثْنِي بِأَهْلِ عَرَفَاتٍفَيَفْعَلُ بِهِمْ ذَلِكَ.

(کامل الزیارات: 165)

خدای تبارک و تعالی، پیش از جلوه برأهل عرفات، بر زائران قبر حسین(علیهxadالسلام)جلوه میxadکند و حاجاتشان را بر میxadآورد، و گناهانشان را میxadبخشاید و شفاعت ایشان رادرباره درخواستxadهایشان( برای دیگران) میxadپذیرد و سپس به أهل عرفات میxadپردازد و باآنان نیز همین میxadکند.

مَثَلُ الَّذينَ يُنْفِقُونَ امْوالَهُمْ في سَبيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ انْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ في كُلِ سُنْبُلَةٍ مِائَةُحَبَّةٍ، وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَاللهُ واسعٌ علیمٌ( بقره: 261)

داستان كسانى كه اموالشان را در راه خدا صرف مينمايند هماننددانه ايست كه هفت خوشه بروياندكه در هر خوشه ای صد دانه باشد و خدا وند براى هرکس كه بخواهد چندبرابر (از اين مقدار) ميxadگرداند وخداوند گشایشگر داناست.

رسول خدا (صلی xadالله xadعلیه xadوxadآله):

أَنَا أَوَّلُ وَافِدٍ عَلَى الْعَزِيزِ الْجَبَّارِ يَوْمَالْقِيَامَةِ وَ كِتَابُهُ وَ أَهْلُ بَيْتِي ثُمَّ أُمَّتِي ثُمَّ أَسْأَلُهُمْمَا فَعَلْتُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَ بِأَهْلِ بَيْتِي.(الکافی:)

نخستین کسی که روز قیامت، بر خداوند عزیز جبار وارد

میxadشود، من هستم وکتاب او و اهل بیت من و سپس امتم ، آن گاه از آنان میxadپرسم:(( با کتاب خدا و أهلبیت من چه کردید؟))

رسول خدا(صلی الله علیه و اله):

لَا تَزَالُ أمَّتِي بِخَيْرٍ مَا تَحَابُّوا وَ تَهَادَوْا وَ أدَّوُا الْأَمَانَةَ

(عيون أخبار الرضا عليه السلام: 2 /29 )

امّت من، تا هنگامى كه يكديگر را دوست بدارند و به يكديگر هديه دهند وامانتدارى كنند، سعادتمند خواهند بود.

پيامبر خدا (صلى اللّه عليه و آله):

الْمَرْءُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ ، فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ مَنْ يُخَالِلُ.

(أمالي طوسي: 518)

انسان، به دين دوستش است. پس هريك از شما بايد بنگرد كه با چه كسى دوستىمى كند.

امام علی (علیه¬السلام):

خَاتَمُ النَّبِيِّينَ أَجْوَدَ النَّاسِ كَفّاً وَ أَجْرَأَ النَّاسِصَدْراً وَ أَصْدَقَ النَّاسِ لَهْجَةً وَ أَوْفَى النَّاسِ ذِمَّةً وَ أَلْيَنَهُمْعَرِيكَةً وَ أَكْرَمَهُمْ عِشْرَةً» (الغارات: 1 /98)

رسول خدا بخشنده xadترین مردم و دليرترين آنها و راستگوترينشان بود. به عهد خود سخت پايبندبود، از همه مردم زبانش نرمتر و در معاشرت از همه بهتر بود.

رسول اکرم(صلى اللّه عليه و آله):

مَنْ دَخَلَ السُّوقَ فَاشْتَرَى تُحْفَةً فَحَمَلَهَاإِلَى عِيَالِهِ كَانَ كَحَامِلِ صَدَقَةٍ إِلَى قَوْمٍ مَحَاوِيج (ثوابالأعمال:201)

كسى كه به بازار رفته، هدیه xadای خريدهو آن را براى خانواده اش بياورد، مانند كسى است كهبراى نيازمندان صدقه برده باشد.

راوی گوید:

نهی رَسُولُ اللَّهِ(صلى اللّه عليه وآله)عَنِ الْأَدَبِ عِنْدَالْغَضَبِ .(الکافی:260/7)

پیامبر خدا از ادب کردن هنگام خشم، نهی فرمود.

امام رضا(علیهxadالسلام):

إِنَّ يَوْمَ الْحُسَيْنِ أَقْرَحَ جُفُونَنَا وَ أَسْبَلَ دُمُوعَنَا

(أمالي صدوق: 128)

همانا روز شهادت حسين(علیهxadالسلام)پلكxadهاى چشم ما را مجروح و اشك مارا روان كرد.