دلخــــور که میشَـوم , بغـض میــکنم

می آیم پشـت صفحـه ی مانیتــورم

کامنـت مینویسـم ُ صورتک میگــذارم

صورتکی که میخنـدد

و پشتـش قایم میشــوم

که فکـــر کنی میخنــدم

و بخنـــدی...

اشکهایم میـــــــآیند و من

مدام با صورتک مجازی ام میخندم ...

هیســــ♥ـــ…

حواســــ تنهایـــــی ام را ...

با خاطـــــرات ...

بــا تـــو بودنـــ ...

پرتـــــ کــــــردهـــ ام…بگــو کســــی حرفــــی نزنــــد…

بگـــذار...

لحظـــــه ای آرامــــ بگیــــــرم…

قدیما اگه کسی به پات می نشست می گفتن "وَفــــــــــاداره"

اَلان

می گن "سیریشه..."

.

.

.

چـــِقدر نگاهـ کردنــــِ بــه چشمـــ هایتـــــ واگیـــر دارد!
هــــر بار کهِ نگاهتــــــ می کنـمـ پـــر میشومـــ از عشــــــق..

حافظــه ی آدم هــای غمگیــن
قویـــست
می داننــد کجــایِ کــدام خیــابــان
آن روز " مُـــ ـردنـ ــــ ـــد"

......

نـیـاز کـه تـو بـاشـی
تـمـام مــن

می شـود "نـیـازمـنـدیـهـا"